Deceptie

Na een lange reis moet ik mijn falen erkennnen. Vele ontberingen heb ik geleden (verschrikkelijke katers, pijnlijke voeten, verlies van eigendom) en nu sta ik met lege handen in Oulu.

Vol goede moed vertrokken, maar al in de eerste stad ging het mis. Finnen zijn wel wat gewend zou je denken, na jaren afwisselend onderdrukt te worden door de Zweden en de Russen. Echter, ze zijn gesteld op hun onafhankelijkheid, en de inwoners van Tampere gaven zich niet zonder slag of stoot over aan ons (misschien wat ondermaatse) expeditieleger. De diplomatieke manier maar dan.

Ondanks urenlang speechen vanaf een zeepkist heb ik de Finnen, Zweden en Esten niet kunnen overtuigen van de voordelen van de Nederlandse nationaliteit. Geen nieuw grondgebied voor de koningin dus.

Misschien ben ik niet de nieuwe Columbus, ik ben in ieder geval een eigentijdse Marco Polo. Die kwam ook terug zonder nieuw grondgebied, maar met veel nieuwe kennis en ervaring.
Zo kan ik uitgebreid vertellen over de Finnen en hun alcoholproblemen, de prachtige Zweedse architectuur, het nog mooiere vrouwelijk schoon in het nachtleven van Talinn, de woeste Oostzee en de vele naaldbomen langs het Finse spoor.

Misschien doe ik dat nog wel eens.

Columbus

Columbus was een ontdekkingsreiziger. Op zijn schip de Santa Maria zeilde hij naar de overkant van de Atlantische oceaan, en confisqueerde daar het nieuwgevonden land in naam van de Spaanse koning.
Hij was niet echt de eerste Europeaan op het Amerikaanse continent, maar hij deed alsof en dat was goed genoeg.

Straks om kwart voor zes stap ik in mijn Finse ontdekkingstrein, en ga ik op expeditie. Ik verwacht vijf nieuwe steden te ontdekken en op te eisen in naam van het Koninkrijk der Nederlanden. Tampere, Turku, Stockholm, Talinn en Helsinki staan op het verlanglijstje van onze koningin en zullen deze week Nederlands staatseigendom worden.

Net doen alsof je de eerste bent is immers goed genoeg voor een echte ontdekkingsreiziger als Columbus. Wat hij kon, kan ik ook. Ik houdt u allen op de hoogte van de vorderingen.

Eenvoud

Als ik hier wil zitten, kan ik kiezen uit een stoel en een bed. Eenvoudig. Net als vroeger (echt vroeger vroeger dan he, niet vroeger als in vorig jaar maart).
Als ik wil communiceren met Nederland, kan ik Skypen, mailen, bloggen, MSNen en wat al niet meer. Ingewikkeld. Niet als vroeger. Maar gelukkig is mijn generatie het vleesgeworden digitale tijdperk, en communiceer ik me suf.

Behalve als je laptop een acute hartaanval krijgt en niet meer gereanimeerd kan worden.
Dat gebeurde afgelopen woensdagmiddag. Harde schijf overleden, data weg, de rest van de dag chagrijnig.
Op donderdagochtend IBM bellen. Binnen 5 minuten was er een nieuwe schijf per UPS onderweg naar Finland. Gratis en voor niks onder de internationale garantie. Daar klaart je humeur van op. Lang leve IBM service! Maar dan begint het wachten...

Een dag is wel te doen. Maar op dag twee wordt het lastig, afkickverschijnselen. Ongelooflijk hoe internetafhankelijk ik ben. Hebben meer mensen daar last van?
Dan maar een laptop lenen, tsjechische windowsversie, raar toetsenbord, onbruikbaar voor een Nederlander. Andere laptop lenen, italiaanse windowsversie. Plakken is incolla, kopieren is copia. Het went, maar toch niet geweldig. Alsof je met schoenen in de verkeerde maat rondloopt.

Ik had al bijna een postduif en een ganzenveer gekocht toen gisteren het pakketje binnenkwam: Extremely urgent package for mr J. Akse, Oulu Finland. Na urenlang installeren en updaten is mijn digitale rechterhand weer volledig up to date. Ik ben er weer.

Vroeger had ik in 5 maanden 5 brieven gestuurd, waarvan er drie niet waren aangekomen. Internet maakt de wereld een stuk kleiner, maar het wordt er niet eenvoudiger op.

Poolijs

Poolijs, dat is één van de 5 p´s van deze week.
Naast poolijs zijn er nog poker, projectjes, plannen en post. Poker speelden we gisteren, en ik kwam zo ver in het toernooi dat ik nu slaap moet inhalen. Over projectjes voorlopig geen plenaire mededelingen. Plannen kan ik wel bekend maken, die zijn deze week gesmeed.
In week 43 gaan we een rondreis maken langs Tampere, Stockholm, Talinn, Helsinki en weer terug naar Oulu. 3 landen in een week, en mijn eerste bezoek aan één van de Baltische staten.
Het is de bedoeling om in de kerstvakantie het noorden op te zoeken, Lapland, de noordkaap, de kerstman en dan weer terug. En dat bij minimaal min twintig. Voorlopig is het niet meer dan een plan. Post heb ik hier nog niet gehad, ook niet in deze week. Hebben jullie de FAQ wel gelezen?

Dan even de vaste punten:

Weer: Overdag al wat frisser, rond de 10 graden met een laag zonnetje erbij. ´S nachts rond het vriespunt.

Activiteiten: Plannen maken, rapporten schrijven, poker spelen, de was doen, colleges volgen, zwemmen, genieten van te duur Weissbier.

Leuk: Weihenstephaner weissbier met bijpassende glazen op woensdagavond.

Niet leuk: Drie dagen mank lopen omdat je op woensdagavond denkt dat je een stuntman bent, en onderweg naar het centrum het tegendeel bewijst. Stom weissbier.

Oh, en die vijfde p, van poolijs? Dat smelt.