Eenvoud

Als ik hier wil zitten, kan ik kiezen uit een stoel en een bed. Eenvoudig. Net als vroeger (echt vroeger vroeger dan he, niet vroeger als in vorig jaar maart).
Als ik wil communiceren met Nederland, kan ik Skypen, mailen, bloggen, MSNen en wat al niet meer. Ingewikkeld. Niet als vroeger. Maar gelukkig is mijn generatie het vleesgeworden digitale tijdperk, en communiceer ik me suf.

Behalve als je laptop een acute hartaanval krijgt en niet meer gereanimeerd kan worden.
Dat gebeurde afgelopen woensdagmiddag. Harde schijf overleden, data weg, de rest van de dag chagrijnig.
Op donderdagochtend IBM bellen. Binnen 5 minuten was er een nieuwe schijf per UPS onderweg naar Finland. Gratis en voor niks onder de internationale garantie. Daar klaart je humeur van op. Lang leve IBM service! Maar dan begint het wachten...

Een dag is wel te doen. Maar op dag twee wordt het lastig, afkickverschijnselen. Ongelooflijk hoe internetafhankelijk ik ben. Hebben meer mensen daar last van?
Dan maar een laptop lenen, tsjechische windowsversie, raar toetsenbord, onbruikbaar voor een Nederlander. Andere laptop lenen, italiaanse windowsversie. Plakken is incolla, kopieren is copia. Het went, maar toch niet geweldig. Alsof je met schoenen in de verkeerde maat rondloopt.

Ik had al bijna een postduif en een ganzenveer gekocht toen gisteren het pakketje binnenkwam: Extremely urgent package for mr J. Akse, Oulu Finland. Na urenlang installeren en updaten is mijn digitale rechterhand weer volledig up to date. Ik ben er weer.

Vroeger had ik in 5 maanden 5 brieven gestuurd, waarvan er drie niet waren aangekomen. Internet maakt de wereld een stuk kleiner, maar het wordt er niet eenvoudiger op.