Zalig

Iedereen viert het op zijn eigen manier, maar de overeenkomsten zijn groot. Het heeft iets te maken met een dikke kerel die Kerstman heet, een versierde boom, 500.000 kilo pakpapier en een lading drank.
En, het is nu echt begonnen. Dus iedereen kan zijn oververhitte creditcards en bankpassen in de sneeuw stoppen om af te koelen, en plannen gaan maken om te ontstressen na deze dagen vol ruzies, discussies, familievetes en overmatig drankgebruik. Een kleine suggestie: "Eco-tourist farm de Biezen"

Natuurlijk is kerst in Finland het mooiste dat er is. Kerstavond hoort er hier zo uit te zien:



Maar helaas voor ons, zo zag kerstavond er niet uit, en op dit moment is het uitzicht:



Maar dat doet natuurlijk niks af aan de sfeer. En dat het de hele dag donker is maakt het alleen maar extra gezellig. Dus om maar een bekende Europeaan te citeren:
"Zalig en gelukkig kerstfeest!"

Plantilainen

Gisteren kregen we een tijdelijke huisgenoot: Plantilainen.
We moeten voor hem zorgen tot Jana terug is in januari, dan verhuist hij weer naar haar appartement. Om ons bezig en Jana op de hoogte te houden, hebben we hem zijn eigen weblog gegeven: The Life Of Plantilainen

Rare exports

Even voor de duidelijkheid, zodat iedereen buiten Finland weer weet hoe het ook alweer zit met de kerstman:



Deel twee, iets minder leuk dan deze, is te vinden op Youtube door te zoeken op "rare exports".

Warm

Warm is niet het eerste woord dat ik met Finland associeer. Finland is in alle opzichten het tegenovergestelde van warm. Echter, nu, na meer dan drie maanden vind ik het hier voor het eerst warm. Plus vijf halverwege december is hier het gesprek van de dag.

In Nederland wordt gesproken over schaatsen en worst, terwijl hier in Finland de sneeuw verdwijnt. Niet als sneeuw voor de zon trouwens, de Finse sneeuw verdwijnt in het donker. De Finnen vrezen voor hun witte kerst, en geven de schuld (terecht?) aan iedereen onder de poolcirkel. Om rellen, vernielingen en algemeen oproer te voorkomen wil ik iedereen onder de poolcirkel daarom vragen:

Ga alsjeblieft niet schaatsen. Maak de Finnen (en ons) niet jaloers. En mocht er sneeuw vallen tijdens jullie kerstdagen, terwijl er hier niets ligt... Vertel het aan niemand!

Bij voorbaat dank,

De Finse goede orde.

Daglicht

Oulu zonsopkomst en zonsondergang.
Zoals te zien is in deze link naderen we hier in Oulu de kortste dag van het jaar (22 december). Momenteel hebben we minder dan vier uur daglicht. Het heeft voor- en nadelen, en ik ben er nog niet uit welke zwaarder wegen.

De effecten zijn in ieder geval wel te merken. Slapen kan je op ieder moment van de dag, en de enige reden om niet snachts te leven, is dat de winkels en de school dan gesloten zijn. De vier mensen in ons appartement leven op de meest idiote tijden, en avondeten moet ingepland worden op een tijdstip dat iedereen honger heeft.

Maar, vrees niet, we zijn nog niet depressief geworden. Zolang er nog Douwe Egberts roodband in de kast staat is er niets aan de hand!

Feest

Vandaag zit Finland op slot. 90 jaar onafhankelijkheid wordt gevierd met een fikse kater en een lading natte sneeuw en regen.
Net als je denkt, de winter is begonnen, dan weet Finland je op zijn nationale feestdag te verrassen.

Vijf graden boven nul, regen, smeltende sneeuw en 4 uur daglicht maken er vandaag één groot feest van. Je zou er bijna depressief van worden, zo feestelijk ziet Finland er vandaag uit. Gelukkig zitten wij binnen in de sauna, waar het warm en mistig is.

De vakantieplannen zijn bijna rond, alleen een ijsbeer kietelen zorgt nog voor wat logistieke problemen. Het schijnt dat de geboekte ijsbeer vast zit op een ijsschots ergens boven Finland.

Fleming

Alexander Fleming ontdekte in 1928 het eerste antibioticum, penicilline. Bij toeval weliswaar, maar het leverde hem toch een Nobelprijs op. En als je het mij vraagt, volledig verdiend.

De antibiotica die ik sinds afgelopen vrijdag slik hebben me een wonderbaarlijke genezing opgeleverd. Sinds dinsdag trotseer ik de Finse kou weer (momenteel min 12), en mijn spontane energieuitbarsting heeft me ook alweer spierpijn opgeleverd. Helemaal de oude dus.

En maar goed ook, want in de komende weken moeten er prestaties geleverd worden. Op het programma staan ijsvissen, sneeuwscooter rijden, snowboarden, ijshockey spelen, in een wak zwemmen en een ijsbeer kietelen. Het laatste wordt niet gedekt door mijn reisverzekering, dus dat moet heel voorzichtig gebeuren.

Meer nieuws en een serie winterfoto´s volgen later.
Oh en eh... Is de superstorm al overgewaaid?

Virus

Volgens Encyclopedia Britannica: "an infectious agent of small size and simple composition that can multiply only in living cells of animals, plants, or bacteria. The name is from a Latin word meaning “slimy liquid” or “poison.”

En er zitten er een stuk of wat in mijn keel. Althans, dat beweert de Finse laboratorium medewerkster die vandaag mijn bloed onderzocht heeft. Ik geloof het meteen, want mijn keel heeft zelden zo ongelukkig aangevoeld. Dus de komende dagen leef ik op een uitgekiend dieet van Ibuprofen, yoghurt, waterijsjes en soep.

Feest.

Wil iemand me nu platspuiten aub?

Ontdooien

Nederlanders snappen niks van sauna. Ze zien sauna voornamelijk als luxe, tijdverdrijf, relaxmogelijkheid of ontspanning. Hier in Finland is dat anders.

Twee woorden: Bittere. Noodzaak.
Zonder dit geisoleerde hok van 3 bij 2 zou er in maart geen hond meer in leven zijn in dit land. Momenteel is het buiten min acht, gisternacht was het min 15. En dit is het begin, de winter is nog niet eens begonnen. Iedere Fin heeft een sauna in zijn huis. Niet om te relaxen, maar om te ontdooien. Relaxen doe je maar in je vrije tijd.

Maar waarom schrijf ik dit in godsnaam? Iedereen in Nederland is druk met andere dingen. Het vastschroeven van zijn dakpannenbijvoorbeeld. De superstorm komt eraan! De kastanjeboom is ziek! De Yab Yum moet dicht!
Wat voor relevantie heeft mijn weblog nog in deze tijd van crisis?

Mijn tip van de dag: Vooral veel Unox rookworst inslaan. Dat gaat er altijd in. Storm of geen storm

Sneeuw

Wij vragen uw aandacht voor de volgende mededeling: Het sneeuwt.

Nadat de temperatuur afgelopen weekend zakte tot min negen graden celsius, is nu de sneeuw ook gearriveerd. De Finse rayonhoofden zijn koortsachtig in beraad gegaan, en de voorlopige conclusie is:
Een beetje sneeuw is geen reden voor elfstedenkoorts. Maak u dus vooral niet druk.

Deceptie

Na een lange reis moet ik mijn falen erkennnen. Vele ontberingen heb ik geleden (verschrikkelijke katers, pijnlijke voeten, verlies van eigendom) en nu sta ik met lege handen in Oulu.

Vol goede moed vertrokken, maar al in de eerste stad ging het mis. Finnen zijn wel wat gewend zou je denken, na jaren afwisselend onderdrukt te worden door de Zweden en de Russen. Echter, ze zijn gesteld op hun onafhankelijkheid, en de inwoners van Tampere gaven zich niet zonder slag of stoot over aan ons (misschien wat ondermaatse) expeditieleger. De diplomatieke manier maar dan.

Ondanks urenlang speechen vanaf een zeepkist heb ik de Finnen, Zweden en Esten niet kunnen overtuigen van de voordelen van de Nederlandse nationaliteit. Geen nieuw grondgebied voor de koningin dus.

Misschien ben ik niet de nieuwe Columbus, ik ben in ieder geval een eigentijdse Marco Polo. Die kwam ook terug zonder nieuw grondgebied, maar met veel nieuwe kennis en ervaring.
Zo kan ik uitgebreid vertellen over de Finnen en hun alcoholproblemen, de prachtige Zweedse architectuur, het nog mooiere vrouwelijk schoon in het nachtleven van Talinn, de woeste Oostzee en de vele naaldbomen langs het Finse spoor.

Misschien doe ik dat nog wel eens.

Columbus

Columbus was een ontdekkingsreiziger. Op zijn schip de Santa Maria zeilde hij naar de overkant van de Atlantische oceaan, en confisqueerde daar het nieuwgevonden land in naam van de Spaanse koning.
Hij was niet echt de eerste Europeaan op het Amerikaanse continent, maar hij deed alsof en dat was goed genoeg.

Straks om kwart voor zes stap ik in mijn Finse ontdekkingstrein, en ga ik op expeditie. Ik verwacht vijf nieuwe steden te ontdekken en op te eisen in naam van het Koninkrijk der Nederlanden. Tampere, Turku, Stockholm, Talinn en Helsinki staan op het verlanglijstje van onze koningin en zullen deze week Nederlands staatseigendom worden.

Net doen alsof je de eerste bent is immers goed genoeg voor een echte ontdekkingsreiziger als Columbus. Wat hij kon, kan ik ook. Ik houdt u allen op de hoogte van de vorderingen.

Eenvoud

Als ik hier wil zitten, kan ik kiezen uit een stoel en een bed. Eenvoudig. Net als vroeger (echt vroeger vroeger dan he, niet vroeger als in vorig jaar maart).
Als ik wil communiceren met Nederland, kan ik Skypen, mailen, bloggen, MSNen en wat al niet meer. Ingewikkeld. Niet als vroeger. Maar gelukkig is mijn generatie het vleesgeworden digitale tijdperk, en communiceer ik me suf.

Behalve als je laptop een acute hartaanval krijgt en niet meer gereanimeerd kan worden.
Dat gebeurde afgelopen woensdagmiddag. Harde schijf overleden, data weg, de rest van de dag chagrijnig.
Op donderdagochtend IBM bellen. Binnen 5 minuten was er een nieuwe schijf per UPS onderweg naar Finland. Gratis en voor niks onder de internationale garantie. Daar klaart je humeur van op. Lang leve IBM service! Maar dan begint het wachten...

Een dag is wel te doen. Maar op dag twee wordt het lastig, afkickverschijnselen. Ongelooflijk hoe internetafhankelijk ik ben. Hebben meer mensen daar last van?
Dan maar een laptop lenen, tsjechische windowsversie, raar toetsenbord, onbruikbaar voor een Nederlander. Andere laptop lenen, italiaanse windowsversie. Plakken is incolla, kopieren is copia. Het went, maar toch niet geweldig. Alsof je met schoenen in de verkeerde maat rondloopt.

Ik had al bijna een postduif en een ganzenveer gekocht toen gisteren het pakketje binnenkwam: Extremely urgent package for mr J. Akse, Oulu Finland. Na urenlang installeren en updaten is mijn digitale rechterhand weer volledig up to date. Ik ben er weer.

Vroeger had ik in 5 maanden 5 brieven gestuurd, waarvan er drie niet waren aangekomen. Internet maakt de wereld een stuk kleiner, maar het wordt er niet eenvoudiger op.

Poolijs

Poolijs, dat is één van de 5 p´s van deze week.
Naast poolijs zijn er nog poker, projectjes, plannen en post. Poker speelden we gisteren, en ik kwam zo ver in het toernooi dat ik nu slaap moet inhalen. Over projectjes voorlopig geen plenaire mededelingen. Plannen kan ik wel bekend maken, die zijn deze week gesmeed.
In week 43 gaan we een rondreis maken langs Tampere, Stockholm, Talinn, Helsinki en weer terug naar Oulu. 3 landen in een week, en mijn eerste bezoek aan één van de Baltische staten.
Het is de bedoeling om in de kerstvakantie het noorden op te zoeken, Lapland, de noordkaap, de kerstman en dan weer terug. En dat bij minimaal min twintig. Voorlopig is het niet meer dan een plan. Post heb ik hier nog niet gehad, ook niet in deze week. Hebben jullie de FAQ wel gelezen?

Dan even de vaste punten:

Weer: Overdag al wat frisser, rond de 10 graden met een laag zonnetje erbij. ´S nachts rond het vriespunt.

Activiteiten: Plannen maken, rapporten schrijven, poker spelen, de was doen, colleges volgen, zwemmen, genieten van te duur Weissbier.

Leuk: Weihenstephaner weissbier met bijpassende glazen op woensdagavond.

Niet leuk: Drie dagen mank lopen omdat je op woensdagavond denkt dat je een stuntman bent, en onderweg naar het centrum het tegendeel bewijst. Stom weissbier.

Oh, en die vijfde p, van poolijs? Dat smelt.

Vliegen

Vliegen, dat doet de tijd hier. Vandaag is het alweer de 27ste, en dat betekent drie dingen:
- Vanaf vandaag is Erdinger Weissbier in de aanbieding in de Finse Lidl, zes euro voor twee halve liters.
- De vorige post op dit weblog is tien dagen oud.
- Er zijn nog 88 dagen over voor de kerst

Als jullie willen weten hoe het er hier uitziet: Oulu webcam
Het is nu vooral donker.

Om even terug te vallen op het vaste format:

Weer: ´s nachts fris, graad of zeven. Overdag best lekker, zonnetje, vijftien graden, droog. Beter dan in Nederland.

Activiteiten: Veel foto´s gemaakt in de stad en omgeving, uitgaan, sporten (ontdekt dat er een klimhal is, naar het zwembad en het fitnesscentrum geweest), rondcrossen op mijn tot in de puntjes vernieuwde mountainbike, de outdoor winkel leegkopen in voorbereiding op de winter, en de gebruikelijke vrijdag en zaterdag colleges.

Leuk: Mijn nieuwe bureau, meer ruimte voor meer rotzooi. Ook leuk is rotzooien met lokaal Fins schoon. Voor meer informatie daarover kunt u per email of skype een verzoek indienen. Uw verzoek kan zonder opgaaf van redenen geweigerd worden.

Niet leuk: Spierpijn van dat gesport. Waar is dat nou voor nodig?

Rijst

Het is mijn beurt om te koken, en vandaag eten we rijst. Net als eergisteren, maar vandaag is het Indiase rijst. Indiase rijst moet 35 minuten koken, dus ik verveel me.

Iedere dag kookt een van ons, twee anderen doen de afwas. Het is een efficient systeem, en niemand klaagt. Op de gang ruik je van alles, van Duitsers die schnitzels maken tot Italianen die om elf uur ´s avonds nog een bordje pasta naar binnen schuiven. Het is net de camping. Maar dan zonder recreatieteam en kinderdisco.
En je hoeft niet met je toiletrol onder je arm rond te lopen.
Eigenlijk is het hier dus beter dan op de camping. Misschien is dat maar goed ook, wie wil er nou een half jaar lang kamperen?

Ik ga even bij de rijst kijken.

Uitgeblust

Uitgeblust. Dat ben je na een dag lang projectmanagement, een groot bord pasta en een half uur sauna . De zonnebloemolie die op onze gloeiend hete kookplaat belandde van de week was gelukkig ook snel uitgeblust.

Over tot de orde van de dag. Aangezien niemand bezwaar heeft gemaakt tegen een vast format ga ik daar nog even mee door.

Weer: Het wordt steeds een beetje frisser buiten. Na de sauna is het buiten heerlijk koel, maar na het ijshockey was het behoorlijk koud op de fiets. Misschien had ik een jas mee moeten nemen.

Activiteiten: Afgezet worden door de fietsenmaker, sjouwen met nieuwe/oude meubels en een nieuwe matras, uitgaan op woensdag, eerste colleges op vrijdag en zaterdag, skypen met thuis, de stad verkennen per fiets.

Leuk: Een nieuwe matras krijgen en lekker slapen. Slapen is ook op deze breedtegraad een heerlijk tijdverdrijf.

Niet leuk: Dat er niemand in de comments reageert. Ik voel me zeer ondergewaardeerd.

Tot zover, tschuss! (geen Fins woord).

Teleurgesteld

Teleurgesteld. Zo voel ik me. Dertien euro vijftig voor een lot. Meegenomen naar Finland. Dagenlang gewacht op de uitslag. Vijf euro gewonnen. Jammer.

Los daarvan wordt het tijd voor een kleine toevoeging aan het Finse verhaal. Ik denk nog na over de vraag of een vaste layout voor iedere post handig is, of prozavorm beter geschikt, dus hier een probeersel:

Weer: Sinds ik hier ben redelijk, 14 graden overdag, droog, beetje zon, vandaag wat regen, afgelopen zaterdag de eerste nachtvorst van het jaar: -2.

Activiteiten: De huur en borg betalen, gereedschap kopen, een fiets kopen en opknappen, koken met mijn twee nederlandse huisgenoten, de afwas doen, andere mensen hun fiets repareren, in de sauna zitten, de nachtclubs verkennen.

Leuk: Gereedschap kopen en de fietsenmaker spelen. Ik denk nog na over de aanschaf van een overall en een snor.

Niet leuk: De staatsloterij niet winnen.

Foto´s: Op mijn Hyves-profiel

Hier moet u het mee doen, tenzij u mij wilt Skypen. Er zijn leukere dingen op de wereld dan veel typen.
Voorstanders van de prozavorm mogen mij in de comments overtuigen.

Change of plans

De laatste post op dit weblog is alweer hopeloos gedateerd, die daarvoor is exact nog een jaar ouder. Klachtenbrieven over te weinig content heb ik niet ontvangen.

Er valt dus te concluderen dat de inhoud van dit weblog de online gemeenschap niet erg kan interesseren.

Dus, wat doe je dan?
Change of plans!

Vanaf heden gaat dit weblog niet meer over vis, krentenbollen, het leven in het algemeen of de filosofische complicaties die optreden bij het vergelijken van deze zaken onderling, maar over mij.

Mij in Finland welteverstaan.
Voor de vaste lezers die nu teleurgesteld zijn:
Leer er maar mee leven. Later meer.

Jubileum!

Jawel! Het is fantastisch! 1 jaar krentenbol!

Ik ben blij dat jullie dit weblog het afgelopen jaar fanatiek gesteund hebben, en hoop ook in dit tweede jaar weer veel plezier te beleven aan het bijhouden van dit weblog.
Uiteindelijk doe je het toch voor de waardering die je krijgt van geweldige lezers zoals jullie :)

Bedankt!