Deceptie

Na een lange reis moet ik mijn falen erkennnen. Vele ontberingen heb ik geleden (verschrikkelijke katers, pijnlijke voeten, verlies van eigendom) en nu sta ik met lege handen in Oulu.

Vol goede moed vertrokken, maar al in de eerste stad ging het mis. Finnen zijn wel wat gewend zou je denken, na jaren afwisselend onderdrukt te worden door de Zweden en de Russen. Echter, ze zijn gesteld op hun onafhankelijkheid, en de inwoners van Tampere gaven zich niet zonder slag of stoot over aan ons (misschien wat ondermaatse) expeditieleger. De diplomatieke manier maar dan.

Ondanks urenlang speechen vanaf een zeepkist heb ik de Finnen, Zweden en Esten niet kunnen overtuigen van de voordelen van de Nederlandse nationaliteit. Geen nieuw grondgebied voor de koningin dus.

Misschien ben ik niet de nieuwe Columbus, ik ben in ieder geval een eigentijdse Marco Polo. Die kwam ook terug zonder nieuw grondgebied, maar met veel nieuwe kennis en ervaring.
Zo kan ik uitgebreid vertellen over de Finnen en hun alcoholproblemen, de prachtige Zweedse architectuur, het nog mooiere vrouwelijk schoon in het nachtleven van Talinn, de woeste Oostzee en de vele naaldbomen langs het Finse spoor.

Misschien doe ik dat nog wel eens.